De lijmkam: welke tandgrootte bij welke tegel

De lijmkam is het goedkoopste gereedschap van de hele klus en bepaalt toch of je tegels goed komen te liggen. De maat van de tanden bepaalt hoeveel lijm er op de ondergrond blijft staan, en die hoeveelheid moet passen bij het formaat van je tegel en de vlakheid van je ondergrond.

De vuistregel

Hoe groter de tegel, hoe grover de tand. Voor kleine wandtegels volstaat een tand van vier tot zes millimeter, voor gewone vloertegels acht tot tien, en voor grote formaten twaalf millimeter of meer. Bij een oneffen ondergrond ga je een maat grover om de verschillen op te vangen.

Volledige lijmbedekking

Het doel is dat de hele achterkant van de tegel contact maakt met de lijm. Leg af en toe een tegel en haal hem er weer af om te kijken hoeveel procent van de achterkant bedekt is. In een natte ruimte en op een vloer wil je vrijwel volledige bedekking, want holle plekken zijn zwakke plekken.

Buttering bij grote tegels

Bij grote formaten breng je lijm aan op zowel de ondergrond als de achterkant van de tegel. Dat heet buttering en het is de enige manier om bij een tegel van zestig bij zestig of groter volledige bedekking te halen. Het kost meer lijm en meer tijd, en het is niet optioneel.

Werk in kleine vlakken

Breng niet meer lijm aan dan je binnen een kwartier kunt betegelen. Lijm die een vel vormt aan de oppervlakte, hecht niet meer. Raak de lijm met je vinger aan: blijft er niets aan je vinger plakken, dan is hij te ver en moet hij eraf en opnieuw.