Van een oude deur een tuinhek of schutting maken

Een rij oude paneeldeuren als schutting, een deur met een halfronde ruit als tuinpoort of een deur als afscheiding naast de compostbak: het zijn toepassingen die je regelmatig ziet en waarvoor kopers op de marktplaats juist de goedkope, licht beschadigde deuren zoeken. Buiten telt de maat niet en de draairichting niet. Wel telt of het hout een paar winters aankan.

Welk hout buiten standhoudt

Deuren van hardhout, zoals meranti of eiken, zijn geschikt voor buiten. Grenen en vuren deuren, wat de meeste oude binnendeuren zijn, kunnen jaren mee als ze goed geschilderd zijn en niet met de onderkant in de grond of in het gras staan. Holle fabrieksdeuren met een dunne plaat zwellen op bij de eerste regen en laten binnen een seizoen los; die koop je hier niet voor.

Van de grond af

Hang of zet de deur altijd los van de grond, minstens vijf centimeter. Een deur die met de onderrand in het gras staat, zuigt vocht op en rot van onderaf. Zet paaltjes van verduurzaamd hout of stalen paalhouders in de grond en bevestig de deur daaraan met scharnieren of beugels. De bovenkant dek je af met een latje of een strook zink, want op de kopse kant komt het water het diepst in het hout.

Glas en panelen

Een deur met glas als tuinpoort is charmant, maar enkel glas naast een looppad is een risico voor kinderen en ballen. Vervang het door plexiglas, gaas of een houten plaat, of laat de opening juist leeg als doorkijk. Verdiepte panelen aan de weerzijde vangen water; zet de deur met de vlakke kant naar de regenzijde of boor onderin elk paneel een klein afvoergaatje.

Afwerking voor buiten

Schuur de oude verf op, gebruik een buitengrondverf en twee lagen buitenlak of dekkende beits. Zet alle randen goed dicht, in het bijzonder de onderrand en de kopse kanten. Een deur die je elk voorjaar even nakijkt en bijwerkt op kale plekken, gaat als hek een jaar of tien mee. Verwacht geen twintig jaar; het hout was nooit voor buiten bedoeld.