Vergeelde of verkleurde zonnepanelen: wat het betekent voor de koop

Bij panelen van tien jaar en ouder zie je regelmatig dat ze niet meer het frisse blauw of diepe zwart hebben van toen ze nieuw waren. Verkleuring is een van de meest gestelde vragen bij een bezichtiging, en het antwoord hangt af van de kleur, de plaats en het patroon. Sommige verkleuringen kosten een paar procent opbrengst en blijven verder stabiel; andere zijn de voorbode van een paneel dat het binnen een paar jaar begeeft.

Een gele of bruine zweem over het hele paneel

De cellen zitten ingebed in een folie, meestal EVA, die onder invloed van uv-licht en warmte langzaam vergeelt. Bij oudere panelen, en vooral bij goedkopere folies uit de periode rond 2010, kan dat een egale gele tot lichtbruine waas geven. Het kost enkele procenten aan lichtdoorlaat, maar het proces is traag en tast de veiligheid niet aan. Een paneel met een egale zweem en verder zonder gebreken is gewoon te gebruiken, tegen een wat lagere prijs.

Witte of melkachtige vlekken

Melkachtige, witte plekken tussen de cellen of langs de randen wijzen op delaminatie: de folie laat los van het glas of van de cellen en er zit lucht of vocht tussen. Dat begint vaak bij een rand en breidt zich uit. Vocht dat zo binnenkomt, tast de soldeerverbindingen en de cellen aan en kan tot isolatiefouten leiden. Een klein plekje in een hoek kan jaren stabiel blijven, maar een paneel met delaminatie op meerdere plaatsen of over een cel heen koop je niet.

Bruine lijnen en slakkensporen

Donkere, kronkelende lijntjes over een cel zijn slakkensporen. Ze ontstaan waar vocht via een microscheur bij het zilver van de celcontacten komt en dat doet verkleuren. Het spoor volgt de scheur en laat dus precies zien waar de cel gebroken is. Een paneel met slakkensporen heeft microscheuren en vocht, twee gebreken tegelijk. Het vermogen is meestal al merkbaar gedaald en het gaat verder achteruit.

Verkleuring van het frame en de achterkant

Een dof of wit uitgeslagen aluminium frame is oxidatie en zegt niets over het paneel. Een achterfolie die van wit naar geel is gegaan, is normale veroudering; een folie die krijt afgeeft, barst of blaren vertoont, is het einde van het paneel. Beoordeel de verkleuring dus altijd samen met de rest: een egaal vergeeld paneel met een gave folie en een strakke opbrengsthistorie is een prima koop voor een schuur; een paneel met vlekken op meerdere plekken laat je staan, hoe laag de prijs ook is.