Een circulaire badkamer met hergebruikt sanitair en tegels: wat kan en wat niet
De badkamer is een lastige ruimte voor hergebruik en tegelijk een dankbare. Lastig, omdat waterdichtheid en hygiëne weinig ruimte laten voor gebreken. Dankbaar, omdat sanitair en tegels van goede kwaliteit tientallen jaren meegaan en vaak uit een woning komen alleen omdat de kleur uit de mode is. De kunst is te bepalen waar de eisen streng zijn en waar je ruimte hebt.
De natte zone: streng
De douchehoek en de wanden rond het bad moeten waterdicht zijn. Daar hoort een nieuwe waterdichte laag onder de tegels, met nieuwe kimbanden en een goed afschot. Het tegelwerk zelf mag hergebruikt zijn, als de tegels heel zijn en de partij groot genoeg is. Voegen en kit zijn altijd nieuw. Een hergebruikt douchescherm kan, als de scharnieren en de afdichtprofielen nog goed zijn of vervangen kunnen worden.
De droge zone: ruim
Buiten de douche zijn de eisen gewoon die van een binnenruimte. Een wastafel, een meubel, een spiegel, een kraan, een radiator, een toilet: allemaal uitstekend tweedehands te krijgen en te plaatsen. Let bij sanitair op haarscheuren in het keramiek, houd het tegen het licht en klop erop: een doffe klank verraadt een barst. Kranen zijn te ontkalken en van nieuwe binnenwerken te voorzien.
Tegels: partijgrootte en tint
Koop een partij die ruim genoeg is, want bijkopen lukt bij oude tegels vrijwel nooit. Reken op minstens een tiende extra voor snijverlies en breuk. Meng twee partijen van bijna dezelfde tint bewust: een band, een vlak, een omkadering. Oude tegels die in specie hebben gezeten zijn schoon te maken met een hamer en beitel en wat geduld; tegels uit lijm zijn meestal verloren.
Wat altijd nieuw is
De waterdichte laag, de voeg, de kit, de flexibele aansluitslangen en de leidingen in de wand. Dat zijn de goedkope onderdelen die de dure onderdelen beschermen. Bespaar daar niet op, dan gaat de rest van je hergebruikte badkamer twintig jaar mee.