Standaardmaten en modulair bouwen: waarom een courante maat later goud waard is

Een van de redenen dat zo veel bouwmateriaal na sloop waardeloos is, is dat het op maat is gemaakt voor een plek. Een kozijn van een afwijkende breedte, een trap voor een specifieke verdiepingshoogte, een keukenblad in een hoek die nergens anders voorkomt. Wie circulair wil bouwen, kiest voor maten die overal passen. Dat heet modulair bouwen, en het is minder saai dan het klinkt.

Wat courante maten zijn

Binnendeuren van 73, 83 en 93 centimeter breed en 201 of 211 hoog. Gipsplaten van 120 breed. Vloerdelen van 18 of 19 centimeter. Kozijnen op een veelvoud van 30 centimeter. Balken in vaste handelsmaten. Tegels van 15 bij 15, 20 bij 20 of 30 bij 60. Wie in die maten bouwt, bouwt met onderdelen die op elke marktplaats voorkomen en die daar ook weer naartoe kunnen.

De stramienmaat

Professionele modulaire bouwers werken met een stramien: een vaste maat, vaak 30 of 60 centimeter, waarop alle wanden, openingen en kolommen liggen. Voor een schuur of een uitbouw kun je dat zelf ook doen. Zet de stijlen op 60 centimeter, dan passen isolatieplaten en gipsplaten zonder snijden. Maak openingen op een veelvoud van die maat, dan past er een standaardkozijn in. Elk stuk dat je zaagt is verlies; het stramien voorkomt het zagen.

Het argument voor later

Een woning die op een stramien is gebouwd, is later makkelijk aan te passen: een wand verplaatsen, een kozijn vervangen, een ruimte splitsen. En bij sloop komen er onderdelen vrij die iedereen kan gebruiken. De waarde van een tweedehands kozijn hangt bijna geheel af van de vraag of de maat vaak voorkomt.

Ruimte voor afwijking

Modulair betekent niet dat alles hetzelfde moet zijn. Het betekent dat de dragende en de dure onderdelen een gangbare maat hebben. De afwerking, de kleur en de details mogen alles zijn wat je wilt. Zo combineer je een huis met een eigen gezicht met een constructie die de volgende generatie weer uit elkaar kan halen.