Factuur of geen factuur bij tweedehands bouwmateriaal

Bij een winkel krijg je automatisch een bon. Bij een particulier op de marktplaats krijg je die meestal niet, en veel kopers vragen er ook niet om. Voor een zak schroeven maakt dat niets uit. Voor een complete keuken van 900 euro wel. Wat mag je verwachten, en wat regel je zelf?

Een particulier stuurt geen factuur

Een factuur is een document van een ondernemer, met btw-nummer en belastingbedrag. Een particulier heeft dat allemaal niet. Vraag je hem om een factuur, dan krijg je hooguit een briefje met een handtekening, en dat is prima. Dat heet een kwitantie of een koopbevestiging. Het bewijst wat je hebt gekocht, van wie, voor hoeveel en wanneer. Meer heb je als particuliere koper zelden nodig.

Waarom je toch iets op papier wilt

Er zijn drie redenen. De eerste is bewijs van eigendom: staat er later iemand aan de deur die beweert dat de radiatoren van hem waren, dan laat jij zien van wie en wanneer je ze kocht. De tweede is een geschil: als de verkoper achteraf zegt dat je maar de helft hebt betaald, sta je zonder papier zwak. De derde is je eigen overzicht: bij een verbouwing tel je aan het eind graag op wat alles heeft gekost, en losse contante betalingen vergeet je.

Wat een handelaar wel moet geven

Koop je bij een bedrijf, dan hoort daar altijd een bon of factuur bij, ook bij gebruikt materiaal. Weigert een verkoper met een bedrijfsnaam op zijn bus een bon, dan is dat een signaal om over na te denken. Zonder bon heb je bij een bedrijf geen enkel houvast voor garantie of klachten, en je weet niet met wie je zaken hebt gedaan.

Zo regel je het zonder gedoe

Neem een geprint velletje mee met plek voor datum, omschrijving, aantal, bedrag en beide namen. Laat de verkoper tekenen en maak er een foto van. Duurt een halve minuut. Heeft de verkoper daar geen zin in, stuur dan na afloop een berichtje in de chat met dezelfde gegevens en vraag of het klopt. Een bevestigend antwoord is ook bewijs.