Loodhoudende verf op oude deuren: herkennen en veilig verwerken

Tot in de jaren zeventig zat in veel verf loodwit of loodmenie, ook in de verf op binnendeuren. Die verf zit er vaak nog onder de latere lagen. Voor een deur die intact aan de muur hangt is dat geen risico, maar zodra je gaat schuren of afbranden komt het lood in stof en damp vrij. Wie een oude deur koopt, wil dat weten voor hij aan de slag gaat.

Hoe je het herkent

Zekerheid geeft alleen een test. Er zijn testpennen en wattenstaafjes te koop die verkleuren bij contact met lood; kras de verf tot op het hout in en druk de pen op de doorsnede, zodat alle lagen worden geraakt. Zonder test zijn er aanwijzingen: verf die in rechthoekige schilfers barst als een gedroogde modderplas, een roomwitte of grijsgroene onderste laag, en een deur uit een pand van voor 1960 waarvan de verf nooit is verwijderd.

Wat je niet doet

Droog schuren met een schuurmachine zonder afzuiging, afbranden met een gasbrander of een heteluchtpistool op de hoogste stand en het stof met een gewone stofzuiger opzuigen: dat zijn de drie manieren om lood door je huis te verspreiden. Kinderen en zwangere vrouwen zijn het gevoeligst, dus werk niet in een bewoonde ruimte.

Wat wel kan

De veiligste weg is de verf laten zitten en overschilderen: licht opruwen met nat schuurpapier, een hechtprimer en een nieuwe aflak sluiten de oude laag af. Wil je de verf toch weg, gebruik dan een afbijtmiddel op gel en schraap de natte verf in een emmer met deksel. Werk buiten of met de ramen open, draag een masker met stoffilter en handschoenen, en lever het afval in als klein chemisch afval. Een loogbedrijf kan de deur ook laten strippen; vraag of zij loodhoudende verf accepteren.

Wat je de verkoper vraagt

Vraag naar het bouwjaar van het pand en of de deuren ooit zijn gestript. Een verkoper die deuren aanbiedt uit een woning van 1930 die nooit zijn afgebeten, verkoopt je vrijwel zeker lood mee. Dat is geen reden om niet te kopen, wel een reden om de afwerking anders aan te pakken.