Afval scheiden op de klus: fracties, containers en wat het je bespaart

Ook bij de meest circulaire verbouwing blijft er afval over: gebroken tegels, verrot hout, oude gipsplaat, verpakking. De gewone reflex is een grote gemengde container. Die is per kilo het duurst en het materiaal dat erin zit verdwijnt grotendeels in de verbranding. Wie scheidt, betaalt minder en zorgt dat het materiaal in elk geval gerecycled kan worden. Dat is de onderste tree van de ladder, maar wel een tree.

De fracties die ertoe doen

Schoon puin van steen en beton, schoon hout, gips, metaal, glas, en de rest. Schoon puin wordt granulaat en is vaak tegen lage kosten in te leveren. Schoon hout gaat naar de spaanplaat of de energiecentrale. Metaal levert geld op bij de handelaar. Gips wordt teruggewonnen tot nieuw gips, maar alleen als het niet vervuild is met hout of steen. Alles wat gemengd is, gaat de dure kant op.

Zo richt je het in

Bij een grote klus zet je meerdere kleine containers of bigbags naast elkaar, met een bord erbij. Bij een kleine klus volstaan zakken of kratten per soort in een hoek. Het belangrijkste is dat de scheiding gebeurt op het moment dat het afval ontstaat, want achteraf sorteren doet niemand. Spreek het af met iedereen die meewerkt, en loop aan het einde van de dag even langs de hoop.

Wat geen afval is

Voor je iets in een fractie gooit, stel je nog een keer de vraag of iemand het kan gebruiken. Halve gipsplaten, korte stukken balk, een emmer oude spijkers, een doos tegels: op de marktplaats vindt het vaak een afnemer, en bij een gratis-af-te-halen advertentie is het binnen een dag weg. Wat jij afval noemt, is voor een ander een gratis onderdeel.

Gevaarlijk afval apart

Verfresten, kit, purbussen, tl-buizen, accu’s, dakleer en alles met asbest horen niet in een bouwcontainer maar bij de milieustraat of een erkende verwerker. Meng je het toch, dan wordt de hele container afgekeurd en betaal je het hoogste tarief. Zet er vanaf dag een een aparte bak voor neer.