Koudebruggen herkennen en voorkomen als je zelf isoleert

Een koudebrug is een plek waar de isolatie wordt onderbroken door een materiaal dat warmte goed geleidt: een houten spoor, een betonnen vloerrand, een stalen ligger, een kozijnaansluiting. De binnenkant wordt daar kouder dan de rest van het vlak, en op koude plekken condenseert vocht. Het gevolg is een donkere streep op het plafond of schimmel in een hoek. Bij zelf isoleren zijn koudebruggen de meest gemaakte fout, en tegelijk goed te voorkomen.

Waar ze zitten

De sporen van een dak vormen samen tien tot vijftien procent van het dakvlak. Als je alleen tussen de sporen isoleert, is dat deel van het dak nauwelijks geïsoleerd. Hetzelfde geldt voor de balken van een vloer en de stijlen van een wand. Andere klassieke plekken: de rand van een betonvloer bij de gevel, de dagkant van een kozijn en de plek waar een binnenmuur de buitenmuur raakt.

Een doorlopende laag

De oplossing is een tweede, dunne laag die over de balken heen loopt. Onder dakspoken schroef je PIR van 30 tot 50 millimeter over de volle breedte, waarna de afwerking daarop komt. Op een zoldervloer leg je de tweede laag dwars over de balken. Voor die laag zijn restpartijen dunne platen uitstekend geschikt; ze zijn goedkoop en niemand wil ze voor een hoofdlaag.

Randen en aansluitingen

Bij de aansluiting van een dak op de muur loopt de isolatie vaak niet door. Breng daar een strook aan die het dakvlak verbindt met de muurisolatie of met de bovenkant van de muur. Bij een kozijn isoleer je de dagkant met een dunne plaat voordat je de aftimmering aanbrengt. Kleine stroken restmateriaal zijn hier precies goed.

Controleren

Na een koude nacht voel je met de hand of er koude plekken zijn. Een goedkope infraroodthermometer laat het verschil in graden zien. Meer dan twee tot drie graden verschil binnen een vlak is een koudebrug die je wilt aanpakken voordat je afwerkt.