Isolatie onder vloerverwarming: wat je nodig hebt en wat een restpartij kan

Wie vloerverwarming legt, isoleert eronder. Anders gaat een deel van de warmte naar beneden, en dat is bij een vloer op zand of boven een kruipruimte zonde van elke kilowattuur. Onder een vloerverwarmingssysteem gelden andere eisen dan onder een zoldervloer: de isolatie moet druk kunnen dragen, vlak liggen en tegen vocht kunnen. Dat bepaalt welke restpartij bruikbaar is.

Welke platen geschikt zijn

Onder een dekvloer met vloerverwarming gebruik je harde platen: PIR, EPS van klasse 100 of hoger of XPS. Minerale wol en houtvezel zijn te zacht, behalve speciale harde vloerplaten die je zelden tweedehands ziet. Gangbare dikte is 50 tot 100 millimeter op een betonvloer en dikker als er ruimte is. Dunne platen van een restpartij kun je in twee lagen leggen met verspringende naden.

Druksterkte

Een dekvloer met leidingen weegt en drukt de isolatie samen als die te zacht is. Bij EPS staat de druksterkte op de plaat: EPS 100 is de ondergrens voor woonruimtes, EPS 150 of hoger voor plekken met veel gewicht zoals een keuken met kookeiland. PIR en XPS zijn standaard sterk genoeg. Controleer bij een tweedehands partij dat de platen niet zijn ingedeukt door verkeerde opslag.

Vlak leggen

Isolatie onder vloerverwarming moet zonder hoogteverschil liggen, anders scheurt de dekvloer. Egaliseer de ondervloer eerst met zand of egalisatiemortel. Gebruik binnen een laag platen van dezelfde dikte en hetzelfde merk. Verspring de naden en tape ze af zodat er geen specie tussen loopt.

Randen en folie

Langs de wanden komt een randstrook van schuim zodat de dekvloer kan uitzetten. Over de isolatie komt een folie voordat de leidingen worden gelegd; dat voorkomt dat het aanmaakwater in de naden trekt. Bij een gesloten kruipruimte hoort onder de platen ook een dampdichte folie. Restrollen folie van de marktplaats zijn hiervoor prima.