Laminaat en geluid: contactgeluid dempen met de juiste ondervloer
Een laminaatvloer klinkt hol en tikkerig als er niets tegen wordt gedaan. Voor de bewoner zelf is dat hinderlijk, voor de benedenbuur is het een ramp. In appartementen gelden daarom regels voor de geluidsisolatie van een harde vloer, en die kun je met een tweedehands partij laminaat prima halen, als je de ondervloer serieus neemt.
Twee soorten geluid
Contactgeluid is het geluid van voetstappen en vallende voorwerpen dat door de constructie naar beneden gaat. Dat dempt een ondervloer. Loopgeluid is het geluid dat je zelf in de kamer hoort: het tikken en klikken van schoenen. Dat dempt een zwaardere, dichtere ondervloer beter dan een licht schuim. Een ondervloer die alleen een hoog getal voor contactgeluid noemt, kan in de kamer zelf toch hol klinken.
Wat de getallen betekenen
Fabrikanten geven de verbetering van de contactgeluidsisolatie in decibel. Dun foam haalt 17 tot 19 decibel, een ondervloer van twee tot drie millimeter rubber of een zware polyurethaanplaat 20 tot 22, en systemen die speciaal voor appartementen zijn gemaakt komen op 10 decibel bovenop de wettelijke eis, die de vereniging van eigenaren vaak vraagt. Vraag bij een flat eerst bij de vereniging welke waarde geldt en koop pas daarna een ondervloer.
De vloer moet vrij liggen
De beste ondervloer helpt niet als de laminaatvloer ergens contact maakt met de wand, een verwarmingsbuis of een deurkozijn. Dan gaat het geluid via die brug naar de constructie. Houd rondom een uitzetvoeg van tien millimeter vrij en zaag het kozijn iets in zodat de vloer eronder door kan zonder te raken. Plinten schroef of lijm je aan de muur, nooit aan de vloer.
Dik laminaat helpt een beetje
Laminaat van 12 millimeter klinkt voller dan 7 millimeter, omdat er meer massa is die minder snel meetrilt. Het verschil is merkbaar maar kleiner dan het verschil tussen een goede en een slechte ondervloer. Wie kiest tussen een dik laminaat met dun schuim en een dun laminaat met een goede rubber ondervloer, neemt de tweede.