PUR of PIR: het verschil zien bij tweedehands platen

In advertenties heet bijna elke harde schuimplaat “PUR”. Dat is begrijpelijk, want het woord is ingeburgerd, maar de meeste platen die je vandaag tegenkomt zijn PIR. Beide zijn polyurethaanschuimen; PIR is een doorontwikkeling met een andere verhouding van grondstoffen. Het verschil zit vooral in brandgedrag en in de leeftijd van de plaat.

Kleur en structuur van de kern

Klassiek PUR is helder geel tot oranje en heeft grotere cellen die je met het blote oog ziet. PIR is meestal geelbruin tot grijsbruin en fijner van structuur. Breek een klein hoekje af en bekijk het breukvlak in daglicht. Een grof, fel geel schuim wijst op ouder PUR; een fijn, dof schuim wijst op PIR.

Leeftijd en cachering

PUR platen van vijftien jaar of ouder hebben vaak een papieren of bitumineuze cachering en zijn dikwijls ongemerkt. PIR heeft bijna altijd een aluminiumfolie of een gecoat vlies met een opdruk van de fabrikant. Staat er een lambdawaarde van 0,022 of 0,023 W/mK op, dan heb je met PIR te maken. Bij 0,025 of hoger, of helemaal geen opdruk, ga je uit van PUR.

Wat het uitmaakt voor je klus

Voor de isolatiewaarde scheelt het per centimeter een paar procent. Bij een dak van 100 millimeter merk je dat niet in je stookkosten. Het brandgedrag verschilt wel: PIR verkoolt en houdt beter stand, PUR druipt eerder. Voor een bergingsdak of een vloer op zand is dat geen bezwaar; voor een binnenafwerking zonder afdekking wil je PIR en liefst een beplating erover.

Wat je ervoor betaalt

Oud PUR hoort duidelijk goedkoper te zijn dan PIR. Zie je een partij zonder opdruk voor de prijs van gemerkte PIR, dan vraag je de verkoper hoe hij aan die prijs komt. Meestal weet hij het verschil zelf niet en zakt de prijs zodra je het uitlegt.