Sloopstenen verkopen of in de container: wanneer bewaren de moeite loont
Elke sloop levert bakstenen op, en de eenvoudigste weg is de puincontainer. Dat kost geld, en de stenen zijn daarna gebroken tot granulaat. De andere weg is bewaren, bikken en verkopen, wat werk en ruimte vraagt maar geld oplevert. Welke weg de beste is, hangt van vier dingen af die je vooraf kunt beoordelen.
Hoe gewild is de steen
Een vooroorlogse handvormsteen in een mooie kleur, een gele IJsselsteen, een oude gebakken klinker: die vinden binnen een week een koper tegen een prijs die het bikken ruimschoots vergoedt. Een naoorlogse machinale steen in een gangbare rode kleur is er in overvloed en brengt weinig op. Kijk op de marktplaats naar vergelijkbare aanbiedingen en hoe lang die al staan; dat is de eerlijkste maatstaf.
Welke mortel
Dit is het beslissende punt. Kalkmortel: bewaren, want de stenen bikken makkelijk en komen heel uit de muur. Cementmortel: in de container, tenzij de steen zelf zeer bijzonder is, want het bikken kost meer dan het oplevert en de helft breekt. Bastaardmortel zit ertussenin; bik een handvol stenen en tel hoeveel er gaaf uitkomen en hoe lang je erover doet.
Tijd en ruimte
Duizend stenen bikken en sorteren is een tot twee dagen werk. Ze staan daarna op twee pallets van elk ruim een ton, die een droge, bereikbare plek nodig hebben tot ze verkocht zijn, en dat kan weken duren. Wie geen erf heeft waar een aanhanger kan komen, of wie de stenen over drie weken kwijt moet omdat de nieuwbouw begint, kiest beter voor afvoeren of voor het in een keer verkopen van de ongebikte partij aan iemand die het werk zelf doet.
De tussenweg: ongebikt verkopen
Veel mensen willen wel de stenen maar niet het werk, en andersom. Een partij ongebikte kalkmortelstenen tegen een lage prijs, “zelf laden, zelf bikken”, vindt vaak snel een liefhebber die het rustig in zijn eigen tempo doet. Je verdient minder per steen, maar je bent er in een weekend vanaf en betaalt geen container. Zet erbij hoeveel het er ongeveer zijn, welke mortel het is en tot wanneer ze weg moeten. Wat daarna nog overblijft, gaat alsnog als schoon puin naar de milieustraat, gescheiden van ander afval.