Een oude gietijzeren radiator als kapstok of handdoekrek

Een gietijzeren ledenradiator weegt al gauw 60 tot 120 kilo en gaat bij een renovatie vaak gratis weg, mits je hem zelf komt tillen. Als verwarming vraagt hij een cv-aansluiting en een spoelbeurt. Als kapstok vraagt hij alleen een stevige muur en een paar haken. De ribben zijn precies breed genoeg om een jas overheen te hangen en de bovenkant is een plank voor mutsen en handschoenen.

Leegmaken en schoonmaken

Een afgekoppelde radiator bevat nog altijd een paar liter zwart cv-water. Zet hem buiten op een stuk karton met de aansluiting naar beneden en laat hem een dag uitlekken. Draai daarna de ontluchter en de blindstop open zodat de lucht erbij kan en het binnenwerk droogt; anders sijpelt er maandenlang roestwater uit. Borstel de buitenkant met een staalborstel of laat hem stralen als je hem in de hal wilt zonder oude verf.

Staand of hangend

De meeste ledenradiatoren hebben eigen voeten en staan los op de vloer. Voor een kapstok is dat te wankel: zet hem tegen de muur en zet hem met twee muurbeugels op tweederde hoogte vast. Wil je hem ophangen, gebruik dan de originele radiatorconsoles die soms nog aan de muur zitten of los worden aangeboden, en boor in baksteen met pluggen van 10 millimeter. In een gipswand hangt zo een gewicht niet.

Haken en plank

Jassen hangen over de ribben, maar voor tassen en sjaals wil je haken. Gietijzer boor je niet zomaar; haak liever S-haken van 8 millimeter staal over de bovenste verbindingsbuis. Op de bovenkant past een plank van sloophout die je met twee klemmetjes van bandstaal aan de ribben vastzet. Tussen de ribben blijven schoenen droog en uit het zicht.

In de badkamer

Als handdoekrek zonder verwarming voldoet een gestraalde radiator prima, mits je hem afwerkt met een roestwerende grondlaag en een lak; kaal gietijzer roest in vochtige lucht binnen weken. Wil je hem alsnog aansluiten, laat dan een installateur de leden op druk testen, want oude pakkingen tussen de leden lekken vaak pas onder cv-druk.